Panahon ng paglaban

Palagi na lang sa akin ay palaisipan,
Kapag nagsalita kami ang sabi'y kabastusan,
Ang pagiging tama ba ay bunga ng katandaan?
O ito ay ginagamit lamang para pagtakpan ang kamangmangan?

Prinsipyong tinuturing hindi ba at dapat ipaglaban?
Kahit ito ay sinusukol ng mga gusto ay kapangyarihan,
Sapagkat ang dangal ay mas mahalaga sa kayamanan,
At ito ay hindi basta nananakaw nino man,

Dapat bang maging bulag sa gawaing kasamaan?
Kung ito ay kayang magapi sa kagustuhang lumaban?
Sana ay intindihin na ang hangaring tuwid,
Ay sa kaloobang wagas at sa edad hindi batid,

Kapag inapi ay dapat tumayo,
Bunga man nito ay sa krus maipako,
Sapagkat kapag katauhan ay sadyang inapakan,
Kahit ang mahina at tahimik ay sadyang lalaban,

Kapag boses ay ipinagkait sa nakitang mali,
Mas higit na kasalanan kaysa ikaw ay kasali,
Sapagkat ang layunin ay pagkabaluktot ay maituwid,
Hanggang sa kakayanin katawan man mamanhid,

Dapat katakutan ang mga taong mahihina,
Sapagkat kalakasan sa kanila ay tago pa,
Tandaan na kailan man ay hindi magagapi,
Ang mga taong ang tanging kagustuhan ay maituwid ang mali.